کوله ام غرق غم است
آدم خوب کم است
عده ای بی خبرند
عده ای کور و کرند
دلم از این همه بد می گیرد
و چه خوب است که آدمی می میرد
وقتی دیر رسیدم و با دیگری دیدمت
فهمیدم که گاهی
هرگز نرسیدن بهتر از دیر رسیدن است
مغرور احساسم شدی
گذشتی از رو گریه هام
لعنت به لحظه هایی که
تو همه چی بودی برام