رفته اند !
نیستند
دلم ، صبر و قرارم ، دستانت ، نگاهت ، هوش از سرم
بیاورشان
جــآے خالیَتـــــــ آنقــــَدر بُــــزُرگـــــــ شُـــده
که حَـتـــــے مــــے شَــــــوَد دَر آن
زِندِگـــے کَرد
دیگر به همه چیز شکـــ کرده امـــ
می گویند آب نطلبیده مُـــــراد است
هر چه بالا پایین می کنم نمی فهمم
اینـــ چشمانم پس کـــِـــی مراد می گیرند ؟
جای تو خالــــیــسـت
خالی تر از سفره ی دل کودکی که تازه متولد شده است