امشب دلم خسته تراز همه ی روزهاست
کاش میشد گوشه ای نوشت خدایا امشب خسته ام
صبح بیدارم نکن …
من آن ابرم که بارانش رفیق است
همان یوسف که کنعانش رفیق است
مسافر میشوم تا آخر عمر
در آن راهی که پایانش رفیق است
آهای سهراب
قایق دیگرجوابگونیست،کشتی بایدساخت
اینجا مثل “من” تنها زیاد است