حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود اما افسوس
که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و
بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند (دکتر علی شریعتی )
در بحر حسین کاش که ماهی باشیم
پاکیزه و طاهر از تباهی باشیم
یک عمر اسیر نفس بودیم ولی
این ماه بیا حر ریاحی باشیم
از داغ حسین اشک نم نم داریم
در خانه دل تا به ابد غم داریم
پیراهن و شال مشکی آماده کنید
یک روز دگر تا به محرم داریم التماس دعا
میان دل ز عشقش لاله باغیست
بحمدالله که قلبم مست ساقیست
بساط گریه را آماده سازید
که چند شب تا محرم وقت باقیست...
قربانی عشق لاله گون پیکربود
بی یار زپافتاده و بی سربود
آن روز کنار حنجرش خنجرسرخ
شرمنده بوسه گاه پیغمبر بود