کسانی که از خود می رنجانیم
مثل ساعت هایی می مانند که صبح دلسوزانه زنگ می زنند
و در میان خواب و بیداری بر سرشان می کوبیم بعد می فهمیم که خیلی دیر شده
فراموش نکنیم که اگر دلی را بردیم شکستیم ، گذشتیم و رفتیم …
روزگار حافظه خوبی دارد ، هرگز فراموش نمی کند !
اگه با تموم درخت های دنیا نردبون بسازی
بازم دستت به سقف دلتنگی هام نمی رسه
زیبایی ها را چشم می بیند و مهربانی ها را دل
چشم فراموش می کند ، امادل هرگز
پس بدان تا زمانی که دل زنده است فراموش نخواهی شد